ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΣΑ ΕΞΕΛΙΞΗ

tasmanian2

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το εικονιζόμενο ζώο ζούσε, αναπαραγόταν και κυνηγούσε στις εκτάσεις της Τασμανίας, το μεγάλο νησί με τα μοναδικά πλάσματα στα νότια της Αυστραλίας.

Πρόκειται για μια ακόμα θλιβερή ιστορία εξαφάνισης μορφής ζωής πίσω από την οποία κρύβονται δευτερογενείς, άλλα και πρωτογενείς ανθρώπινες δραστηριότητες.

Το τελευταίο εξέχων μέλος της οικογένειας των Θυλακινιδών, έγινε περισσότερο γνωστό με το όνομα Τίγρης ή Λύκος της Τασμανίας. Η όπως αργότερα αποδείχθηκε άγνοια των εποίκων, που το κυνηγούσαν ως υπαίτιο για επιθέσεις σε κοπάδια προβάτων, ο φόβος, η σταδιακή έλλειψη των φυσικών του θηραμάτων, άλλα και εισαγόμενες ασθένειες όπως ο αφθώδης πυρετός, οδήγησαν στην ολοκληρωτική του εξαφάνιση από την νήσο της Τασμανίας σε διάστημα περίπου ενός αιώνα. Ο τελευταίος Λύκος της Τασμανίας πέθανε στην αιχμαλωσία το 1936, ακολουθώντας την τύχη που είχαν και οι προπάτορες του, τόσο στην Τασμανία, όσο και πολύ νωρίτερα στην Αυστραλία.

Λύκοs ;

Μια πρώτη ματιά στις ραβδώσεις στην ράχη του ζώου μαρτυρούν το πόσο εύκολα πήρε το όνομα Τίγρης. Μια ακόμα προσεκτικότερη ματιά χωρίς πολλές αμφιβολίες θα το κατέτασσε στην μεγάλη οικογένεια των Κυνιδών. Η μορφολογία του μαρτυρά ότι όντως έχει στενή σχέση με τον Λύκο, τον Σκύλο και το Τσακάλι. Με μήκος σώματος που έφτανε το 1,5 μέτρο, ύψος 70 εκατοστά, βάρος 35 κιλά και ένα ισχυρό ζευγάρι σιαγόνων που μπορούσε να φτάσει σε άνοιγμα μέχρι και τις 120 μοίρες, ήταν για χιλιάδες χρόνια ο κορυφαίος θηρευτής σε Αυστραλία και Τασμανία.

Και όμως. Ο Λύκος, ο Σκύλος και το Τσακάλι ίσως να βρίσκονται πολύ περισσότερο κοντά σε εμάς, απ΄ότι ο Λύκος της Τασμανίας σε αυτά. Όσο παράξενο και αν ακουστεί, αυτό το πλάσμα συγγενεύει πολύ περισσότερο με τα Καγκουρό, παρά με τον Σκύλο.

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Και όμως η Βιολογία έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα οπτική.

Όπως και τα Καγκουρό, άλλα και πολλοί άλλοι κάτοικοι της Αυστραλιανής ηπείρου, έτσι και ο Λύκος ήταν Μαρσιποφόρο. Το εξελικτικό κλαδί που οδήγησε στην εμφάνιση των σύγχρονων Μαρσιποφόρων, διαχωρίστηκε από το αντίστοιχο των Πλακουντοφόρων ( Άνθρωπος, Λύκος, Σκύλος και τα περισσότερα θηλαστικά ) πριν από περίπου 125 εκατομμύρια χρόνια. Ο γνωστός Λύκος εξελίχθηκε από έναν εντελώς διαφορετικό κοινό πρόγονο από τον αντίστοιχο της Τασμανίας.

Τότε γιατί μοιάζουν τόσο πολύ ;

Φαίνεται ότι η Φύση αγαπά να δουλεύει με συγκεκριμένα επιτυχημένα μοτίβα ( patterns). Τα δύο μάτια, τα τέσσερα άκρα, το συμμετρικό σώμα, και τα φτερά είναι μερικές μόνο από τις εξελικτικές προσαρμογές πάνω στις οποίες η Φύση πειραματίζεται σε διάφορες παραλλαγές. Ο στόχος όλων αυτών είναι η όσο το δυνατόν καλύτερη προσαρμογή στις απαιτήσεις του εκάστοτε περιβάλλοντος. Ένας μηχανισμός που διασφαλίζει την επιτυχία της προσαρμογής ονομάζεται Συγκλίνουσα Εξέλιξη .

Πρόκειται για την ανεξάρτητη εμφάνιση και ανάπτυξη παραπλήσιων χαρακτηριστικών σε είδη που έχουν ακολουθήσει πολύ διαφορετικά εξελικτικά μονοπάτια. Αυτά τα χαρακτηριστικά επιτελούν παρόμοιες ή και ίδιες λειτουργίες ως ανταπόκριση σε παρόμοιες περιβαλλοντικές προκλήσεις. Το πιο κλασικό παράδειγμα αφορά 3 πολύ γνωστά, άλλα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους ζώα. Την Νυχτερίδα, τα Έντομα και τα Πτηνά. Όλα ακολούθησαν πολύ διαφορετικά εξελικτικά μονοπάτια, άλλα όλα ανέπτυξαν φτερά ακολουθώντας ανεξάρτητες μεταξύ τους διαδικασίες. Στην περίπτωση του Λύκου της Τασμανίας, αυτό το πολύ επιτυχημένο εξελικτικό σχήμα, το σχήμα που μοιράζονται και όλες οι Κυνίδες, εξελίχθηκε για να καλύψει την ανάγκη ύπαρξης ενός κορυφαίου θηρευτή στο περιβάλλον της αυστραλιανής και τασμανικής ενδοχώρας. Και πράγματι, σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, ο Λύκος της Τασμανίας όχι μόνο έμοιαζε σαν Λύκος, άλλα και κυνηγούσε και σαν Λύκος, σε αγέλες των 4 ατόμων. Η τραγική και άδικη κατάληξη του, άλλα και το γεγονός του ότι ακόμα υπάρχουν σχετικά αναλλοίωτα δείγματα γενετικού υλικού, έχουν φέρει τον Λύκο της Τασμανίας πολύ ψηλά στην λίστα με τα προς επαναφορά είδη. Μια ιδέα που φαίνεται ότι έχουν πάρει «ζεστά» αρκετοί βιολόγοι , και φιλοδοξεί μέσω της Γενετικής να επαναφέρει στο προσεχές Μέλλον, αρκετά προσφάτως εξαφανισμένα είδη.

Συγκλίνουσα εξέλιξη παντού ;

Σε ένα άλλο πλαίσιο, αρκετοί ερευνητές δεν διστάζουν να συμπεριλάβουν την διαδικασία σε μια πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Αν η ζωή δεν είναι μόνο ένα τοπικό γήινο φαινόμενο, άλλα  πολύ πιο διαδεδομένο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε, τότε ίσως και οι νόμοι που καθορίζουν την εξέλιξη της να είναι παγκόσμιοι, και όχι μόνο τοπικοί. Το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι η Συγκλίνουσα εξέλιξη θα έχει την τάση να παράγει τα ίδια μοτίβα, και σε άλλα περιβάλλοντα, που θα μοιάζουν με το γήινο. Ένας γαιόμορφος πλανήτης, με συνθήκες που θα θυμίζουν Γή, πιθανόν να έχει αναπτύξει μορφές ζωής σε γνώριμα για εμάς σχήματα, που η πρακτική στον πλανήτη μας έχει αποδείξει την επιτυχία τους…

Οι αναγωγές είναι άκρως ενδιαφέρουσες…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s