Η ΕΥΦΟΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ

Δεν είναι λίγεs οι φορέs που στην αναζήτηση μαs για ζωή πέρα από τα όρια του πλανήτη μαs, θεωρούμε ότι η Γή, ίσωs να βρισκόταν στο κατάλληλο μέροs, την κατάλληλη χρονική περίοδο, και με τις  κατάλληλες   πλανητικές  παραμέτρου, για να εδραιωθεί και να αναπτυχθεί η ζωή όπωs σήμερα την γνωρίζουμε.

Η ζωή που μαs είναι γνώριμη και που βασίζεται στην χημεία του Άνθρακα, απαιτεί κάποιεs δεδομένεs συνθήκεs για να μπορέσει σε μια πρώτη φάση να επιβιώσει. Έναs βραχώδηs πλανήτηs, όχι πολύ κοντά, άλλα ούτε και πολύ μακριά από ένα σχετικά σταθερό άστρο όπωs είναι τα άστρα που ανήκουν στην κατηγορία του Ήλιου, ή οι Ερυθρόι Νάνοι. Αυτού του τύπου τα άστρα, ξεχωρίζουν για την κατά κανόνα ήρεμη ζωή τουs, χωρίs εντυπωσιακέs εξάρσειs θανατηφόρων για την ζωή ακτινοβολιών.
Η ζωή επίσηs όπωs μαs είναι γνώριμη χρειάζεται μια σχετικά δεδομένη ατμοσφαιρική σύσταση, δίχωs ακραίο θερμοκρασιακό εύροs για να επιτρέπει στο νερό να υφίσταται σε υγρή μορφή για μεγάλα διάστημα ή και σε μόνιμη βάση. Η παρουσία του νερού έχει υψίστη σημασία, γιατί αποτελεί τον ιδανικό καταλύτη των αντιδράσεων που είναι βασικέs για την ζωή. Η κυκλική ζώνη που διαθέτει τιs πρόσφορεs αυτέs συνθηκεs, ποικίλει από άστρο σε άστρο, και ονομάζεται Κατοικήσιμη ζώνη του άστρου. Ο όρο αναπτύχθηκε κατά την δεκαετία του ’50, και σήμερα γνωρίζουμε ήδη αρκετούs “γήινουs” πλανήτεs σε άλλα αστρικά συστήματα, που βρίσκονται εντόs των ορίων τηs Κατοικήσιμηs ζώνηs του άστρου τουs, και τουs καθιστά πολύ ενδιαφέροντεs παρατηρησιακούs στόχουs.

Οι συνεχόμενεs ανακαλύψειs πλανητών από το 1995 και μετά, ώθησε του ειδικούs να αναρωτηθούν αν μια ανάλογη ζώνη μπορεί να υφίσταται και σε μεγαλύτερη, γαλαξιακή κλίμακα. Αν υπάρχει δηλαδή μια ανάλογη κυκλική περιοχή γύρω από κάθε γαλαξία που οι συνθήκεs να είναι πρόσφορεs για τον σχηματισμό πλανητών με τιs κατάλληλεs προδιαγραφέs. O σχετικά νέοs αυτόs όροs, εισήχθη το 2001 από τον Guillermo Gonzalez.

Αν και η ιδέα ακόμα αποτελεί αντικείμενο εντατικήs έρευναs, μπορούμε να πούμε ότι η Γαλαξιακή Κατοικήσιμη Ζώνη, μπορεί να περιλαμβάνει μια περιοχή διαμέτρου αρκετών χιλιάδων ετών φωτόs, όπου άστρα σαν τον Ήλιο ή τουs Ερυθρούs Νάνουs μπορούν να διαθέτουν βραχώδεις πλανήτεs σε σχετικά ικανοποιητικό αριθμό, που να παρουσιάζουν πρόσφορεs για την ζωή συνθήκεs. Από την μελέτη η πρώτη πολύ σημαντική παράμετροs έχει να κάνει με την μεταλλικότητα ενόs άστρου, το κατά πόσον δηλαδή είναι πλούσιο σε στοιχεία βαρύτερα από το Υδρογόνο και το Ήλιο. Πράγματι οι πλανήτεs σχηματίζονται σε αστρικό περιβάλλον πλούσιο σε βαρύτερα στοιχεία, γεγονόs που βοηθά και στον σχηματισμό βραχωδών πλανητών. Αν και τα δεδομένα έχουν δείξει τον σαφή συσχετισμό τηs μεταλλικότηταs με τον σχηματισμό μεγάλων πλανητών, είναι μάλλον ασφαλέs να υποθέσουμε ότι αφορά και τον σχηματισμό των μικρότερων. Κάποιοεs περιοχέs του Γαλαξία φαίνονται πλουσιότερεs σε μέταλλα. Όσο απομακρυνόμαστε από το γαλαξιακό κέντρο τόσο φτωχότερη γίνεται η παρουσία των μετάλλων. Άστρα βρισκόμενα στην γαλαξιακή άλω, πολύ μακριά δηλαδή από το κέντρο, φαίνεται δύσκολο να διαθέτουν την απαιτούμενη μεταλλικότητα για τον σχηματισμό πλανητών. Όσο πλησιάζουμε προ το κέντρο, τόσο πιο πρόσφορεs γίνονται οι συνθήκεs. Ώμωs όσο πλησιάζουμε προs το κέντρο τόσο αυξάνουν και οι κίνδυνοι για την ζωή. Οι όμορεs περιοχέs είναι πυκνοκατοικημένεs. Η εγγύτητα φέρνει καταλυτικέs αλληλεπιδράσειs μεταξύ των άστρων, που μπορούν να ωθήσουν μεγάλο αριθμό κομητών στο εσωτερικό του εκάστοτε ηλιακού συστήματοs με μάλλον σε μακροχρόνια βάση καταστροφικέs για την ζωή επιπτώσειs. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για κοσμικήs κλίμακαs γεγονότα, οπώs οι εκρήξειs supernova, άλλα και οι εκλάψμειs ακτινοβολίαs-γ. Όσο πιο κοντά στην πηγή του συμβάντων, τόσο μεγαλύτεροs o κίνδυνοs για την ζωή.

Οι συνθήκεs δείχνουν καλύτερεs σε μέσεs αποστάσειs και κυρίωs στουs γαλαξιακούs βραχίονεs, και την γαλαξιακή μπάρα. Η θέση του Ηλιακού Συστήματοs, βρίσκεται σε έναν από τουs γαλαξιακού βραχίονεs, καθώs και η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των άστρων που ερευνούμε για την ύπαρξη πλανητών. Ούτε όμωs και σε αυτήν την θέση εκλείπουν οι κίνδυνοι, που μπορεί να ενσαρκώνονται στην διάβαση από μεγάλα μοριακά νέφη αερίων. Τα μοριακά νέφη όμωs είναι και αυτά που συντελούν στον αστρικό και κατόπιν πλανητικό σχηματισμό, και φαίνεται να βρίσκονται σε αφθονία σε αυτέs τιs περιοχέs, σε αντίθεση με το γαλαξιακό κέντρο που κατά κανόνα περιέχει γηραιά άστρα.

Αν και τα όρια τηs Γαλαξιακήs Κατοικίσιμηs Ζώνηs σε κάθε Γαλαξία δεν είναι σαφώs καθορισμένα, και η θεωρία δέχεται κριτική, είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα προσέγγιση που αν μη τί άλλο μπορεί να μαs δώσει έναν χρηστικό οδηγό για την αναζήτηση μαs.

ghz3

One thought on “Η ΕΥΦΟΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ

  1. Όχι μόνο μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, αλλά και μια λογικότατη προσέγγιση. Αυτό με την μεταλλικότητα ενός άστρου, πρέπει να ομολογήσω, δεν μου είχε περάσει από το μυαλό. Ίσως χρειαζόταν λίγο περισσότερο διευκρίνηση όσο αφορά την δημιουργία βαρύτερων στοιχείων μέσω supernova για να γίνει λίγο πιο κατανοητός ο μηχανισμός, κατά τα άλλα εξαιρετικός! Τα σέβη μου…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s