ΜΟΝΟΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ…

rogue_planet

Άs υποθέσουμε ότι ζείτε σε μια ανθρώπινη αποικία, μακριά απο το Ηλιακό Σύστημα, σε ένα μακρινό και ελπίζουμε όχι ανέφικτο Μέλλον.

Η αποικία πρέπει να εκκενωθεί άμεσα, μιαs και μια έξαρση τηs δραστηριότηταs του άστρου που φιλοξενεί τον πλανήτη σαs, καθιστά πλέον αδύνατη την εκεί παραμονή του ανθρώπινου πληθυσμού. Σε πυρετώδη κατάσταση μπροστά στα θανατηφόρα ποσά ακτινοβολίαs που στέλνει το άστρο, εγκαταλείπετε την αποικία, σε αναζήτηση ενόs νέου, περισσότερο φιλόξενου πλανήτη.

Τα υψηλά φορτισμένα σωματίδια του άστρου όμωs έχουν κάνει ήδη την ζημιά τουs. Μετά απο λίγα έτη φωτόs το σύστημα πληόγησηs βγαίνει εκτόs λειτουργίαs, και αναγκάζεστε να κάνετε μια αγωνιώδη αναζήτηση για κάποιο στέρεο έδαφοs. Η αναγκαστική προσεδάφιση είναι πλεόν κάτι περισσότερο απο επιβεβλημένη. Η εναλλακτική τηs ατέρμονηs περιπλάνησηs στο Διάστημα δεν εξετάζεται ωs επιλογή. Σε κατάσταση που πλησιάζει τα όρια τηs φρενίτιδαs, μιαs και η επιβίωση είναι το ζητούμενο, ελέγχετε συνεχώs τουs αισθητήρεs του σκάφουs για τον όποιο βραχώδη πλανήτη βρίσκεται εντόs εμβέλειαs, αδιαφορώνταs ακόμα και για τιs συνθήκεs που επικρατούν στην επιφάνεια του. Η τύχη δεν σαs προδίδει, και πολύ σύντομα έναs μικρόs, σκοτεινόs πλανήτηs εμφανίζεται σε απόσταση μικρότερη του μισού έτουs φωτόs…

Ολοκληρώνετε με επιτυχία την διαδικασία τηs προσεδάφισηs. Δεν θα πεθάνετε περιπλανώμενοι στο Διάστημα, άλλα σύντομα έρχεστε αντιμέτωποι με ένα άλλο μάλλον σοβαρό πρόβλημα. Ο πλανήτηs αυτόs είναι μια εντελώs παγωμένη σφαίρα. Και το ακόμα χειρότερο. Όσο και να κοιτάτε, δεν μπορείτε να εντοπίσετε ούτε μια πηγή φωτόs, ούτε κάτι έστω και μακρινό που να θυμίζει Ήλιο. Τα όργανα του σκάφουs επιβεβαιώνουν τουs φόβουs σαs. Έχετε προσεδαφιστεί σε έναν ορφανό πλανήτη, ή πλανήτη νομά. Έναν πλανήτη που δεν ανήκει σε κανένα αστρικό σύστημα, παρά περιφέρεται ελεύθεροs στο Διάστημα εκτελώνταs την αργή του περιστροφή γύρω απο το γαλαξιακό κέντρο. Το μόνο που αντισταθμίζει την αγωνία σαs, είναι η πραγματικά μαγική θέα που προσφέρει η καθολική έλλειψη φωτόs…

Φυσικά και η δίηγηση είναι φανταστική. Δεν συμβαίνει όμωs το ίδιο και με τουs ορφανούs πλανήτεs.

Μέχρι και πρίν απο λίγα χρόνια, η ύπαρξη αυτών των κόσμων ανήκε περισσότερο στην σφαίρα των υποθέσεων. Ήταν αρκετά δύσκολο να φανταστούμε ανάλογουs πλανήτεs, ούτε κάν εξωπλανήτεs. Πόσο μάλλον τέτοια σώματα, ριζικά διαφορετικά απο αυτό που μαs είναι γνώριμο. Η επανάσταση όμωs που έφερε η ανακάλψη των εξωπλανητών, αποκάλυψε ότι αυτοί οι κόσμοι όχι μόνο είναι υπαρκτοί, άλλα ενδέχεται και να αριθμούν εκατοντάδεs δισεκατομμύρια σύμφωνα με εκτιμήσειs.

Με τα μέσα που έχουμε σήμερα στην διάθεση μαs, ο εντοπισμόs και η επιβεβαίωση τουs, παραμένει για την ώρα μια δύσκολη και προκλητική υπόθεση. Μόλιs 2 είναι οι επιβεβαιωμένοι, και περίπου 10 οι υποψήφιοι. Αιτία για αυτό, η εξαιρετική αμυδρότητα τουs, άλλα και οι αποστάσειs στιs οποίεs τουs βρίσκουμε. Ο πλέον αξιόπιστοs για την ώρα τρόποs παραμένει η μέθοδοs του βαρυτικού φακού ( gravitational microlensing ). H διάβαση ενόs τέτοιου εξωπλανήτη μπροστά απο ένα άστρο προκαλεί μια σύντομη αύξηση τηs φωτεινότηταs του, φαινόμενο που προκαλεί η αλληλεπίδραση του βαρυτικού του πεδίου με τα διερχόμενα φωτόνια. Υπάρχει και η δυνατότητα τηs απ’ευθείαs παρατήρησηs, άλλα είναι θεωητικά επιτυχήs μόνο σε μεγάληs μάζαs τέτοια σώματα.

΄Οσο για την αιτία που ωθεί αυτούs τουs πλανήτεs στην “νομαδική ζωή”, η περισσότερο πιθανή εξήγηση έχει να κάνει με την βίαιη διατάραξη τηs τροχιάs τουs απο γειτονικό άστρο. Οι πλανήτεs, που αρχικά σχηματίζονται και ανήκουν σε πλανητικό σύστημα, τελικά “αποβάλλονται” απο αυτό, αποσπασμένοι απο την βαρύτική επίδραση. Δεν αποκλείεται όμωs και το να δημιουργούνται “αυτοτελώs”, όπωs ακριβώs και τα άστρα. Άν ένα τέτοιο σενάριο επιβεβαιωθεί, τότε αλλάζουν πολλά στο παρόν μοντέλο σχηματισμού των πλανητών.

Οι μέχρι τώρα ενδείξειs και παρατηρήσειs μιλούν για σώματα που συνήθωs είναι κατα πολύ μεγαλύτερα του Δία. Ογκώδειs αέριοι γίγαντεs, στιs παρυφέs των πλανητικών τουs συστημάτων, είναι λογικά ευκολότερο να αποσπαστούν, χωρίs αυτό όμωs να σημαίνει ότι δεν ενδέχεται να υπάρχουν και κατά πολύ μικρότεροι, ακόμα και στο μέγεθοs τηs Γήs ή του Άρη. Για την ακρίβεια, αν οι θεωρητικέs αναγωγέs επιβεβαιωθούν, τότε θα μιλούμε για την πολυπληθέστερη ομάδα πλανητών, κατά 50% περισσότεροι απο τουs πλανήτεs σε ηλιακά συστήματα.

Όσο για το φαινόμενο τηs Ζωήs… η πρώτη σκέψη δεν επιτρέπει την ύπαρξη τηs όπωs εμείs την γνωρίζουμε. Κάποια ενδιαφέροντα όμωs θεωρητικά μοντέλα, μιλούν για αρκετά μεγάλουs  εξωπλανήτεs, με βραχώδη σύσταση και με μάζα ικανή να διατηρήσει μια πολύ πυκνή ατμόσφαιρα Υδρογόνου.Σε συνδυασμό με παγιδευμένη θερμότητα, άλλα και ραδιενεργό δράση, ίσωs να μπορούν να δημιουργήσουν δυνητικά φιλόξενεs βιόσφαιρεs σε μεγάλα βάθη.

Νεότερεs μελέτεs δεν εξαιρούν όυτε και το δικό μαs Ηλιακό Σύστημα απο αυτή την διαδικασία. Θεωρείται αρκετά πιθανό στα 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια τηs ύπαρξηs του να έχει “χάσει” μέλη τηs πλανητικήs μαs οικογένειαs. Το πόσοι και πότε αυτό ενδέχεται να συνέβη παραμένει άγνωστο. Εξίσου άγνωστο με την αίσθηση του να περιπλανίεσαι για δισεκατομύρια χρόνια στο Διάστημα. Μόνοs στο σκοτάδι…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s